تاکی  بسرآئید و دمی غـــرق فغان شد

این حزن به رخساره او نیـک عیان شد

دستی به قلم کرده و اینگونه سخن گفت

تاکی ! ز ابوالفضل بیـان تو بیـان شد

 


+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت 13:13  توسط غلامحسن تاکی  | 

نيست برلـوح دلم نقش دگرجـزرخ دوست

چكـنم نقـش  رخش بـرد هـوس از يـــادم

                              يارب اين شعله كه ازعشق توا فـروخت دلم

مـــرهمـي ســــاز ازآن تا كه كــنـد آزادم

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مهر 1387ساعت 18:18  توسط غلامحسن تاکی  | 

چشـم دل چون بـرشكـوهــت باز شـد

معـرفــت در جــــان مـــن آغــــاز شـد

بــرد عشـقت هــوش مـا  را از قـفـس

كه ايـن چنين بـاذكــرتــو  د مسازشـد

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مهر 1387ساعت 18:17  توسط غلامحسن تاکی  | 

 

عيـدآمده است وقت شاديـست كـنون        ازرنـج فـلك گلايـه كافـيست كـنون

گرديد به گرد هم كه امـروزخوش است        چون خانـه دل زكينه خالـيست كـنون

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مهر 1387ساعت 18:16  توسط غلامحسن تاکی  | 

بسمه تعالي

اي امام زمان

كاش كه از كوچه ما بگذري

حال مرا زاين غم خود بنگري

بنگري از عشق تو من سوختم

ديده خود را به رهت دوختم

كاش كه همراه سكوتت شوم

همسفر ذكر وقنوتت شوم

كاش كه دردم همه عشق تو بود

حاصل عمرم همه مشق تو بود

كاش كه ديوانگي از سر كنم

خادمي نوگل اطهر كنم

اي به فداي تو امام زمان

از چه زچشم همه گشتي نهان

قلب جهاني همه بي تاب توست

جيره خور بركت مهتاب توست

ادامه دارد...................

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 21:39  توسط غلامحسن تاکی  | 

 

بنام خدا

خـواهـرم اي مام امـيد وطـن                 گوش را آويزه كن برايـن سخن 

خـواهـرم را حت بگويم كـيستي               آدمـي امـا عـروسك نـيستي

پس چراهمچون عروسك رنگ رنگ                مي زني برگـونه هايت آبرنـگ

مي گذاري مـوي ازچـادربرون                  دل رواسازي به اقـصاي جـنون

جان من زيبايـي زن نيست ايـن                 بدحجابي درخيابان چيست ايـن؟

چاك دادي جامـه رابهرچه سود                  جا مه  سنگين تورالايـق نـبود ؟

لاك برا نگشت پايـت چـيستي ؟                 با زگـم گشتي ند ا ني كـيستي ؟

خـواهرم اين پوشش چسبان چرا                نيست جايـز اينچنين پوشش تـرا

گر عروسك نيسستي پس چيستي                  كودكي يا اينكه عـاقـل  نـيستي

ازچه كس سرمشق بد آموخـتي                  كين چنين آتش به جان افروختي

بـدحجابـي ارمغان اجـنبيست                  برخلاف حكم مولايم  علـي ا ست

با چنين آرايش ووصـف وخصال                  عفــت زن را مـبر زير سـؤ ال

شيطنت بس كن كه شيطان نيستي                بر سر خوا نش تو مـهمان نـيستي

چهره آرايي مكن ا نـدر عـيا ن                 تا نبرده كس به تو عيـب وگـمان

بـدحجابي تو در شا ن تـونيست               مقصد ازاين بـدحجابي توچـيست

كن توآرايـش به هر نـوع قـلم                خواه درروز و خـواهي د رظـلم

لـيك انـدر خانه و انـدر خـفا                 تا به يـا ر خود نگرد ا نـي جـفا

با ججابـت چشم شيطان كور كن                قلـب زهـرا را زخود مسرور كـن

ازحجاب فـا طـمه الـهام گـير                 ازشراب معرفـت يك جـام گـير

زيـنـت زن د رحجاب زن بـود                مـايـه حفـظ و صواب زن بـود    

پوششي دربر كن اي مـام وطـن               د رخو ر هرمحـفل وهـرانجـمن

آري اي خواهرزتاكـي پند گـيـر             پند چون گل واژه هايي چند گيـر

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم دی 1386ساعت 0:9  توسط غلامحسن تاکی  | 

بنام خداوند بخشايشگرمهربان

*************

باز امشب هــوس قافـيه اندر سرمن

مي زنـد نغمه و خواهـد بنشيند برمن

شايـد آرام كـند  تشنـگي شعر مـرا

يا كه ثابت بكند بـندگـي  و مهرمـرا

باز امشب عطش سوز وگدازم پيداست

اشگ درگوشه چشم دل پاكم شيداست

مي كند شكوه زتنهايي هر روزه خويش

باز تنها ترم از هردم و هـر لحظه پيش

ناله اي از ته اين سينه مـرا مـي خواند

دل ديـوانه مـا را زغـمـت مـي راند

آري اي دوست مـرا با تـو تمنايي هست

اگراز بهردلم كنج دلـت جـايـي هست

بازكن پنجره را من به خــدا مي مانم

من كه اندر قفس سينه تــو زنــدانم

روزها آه مرا درقفست مــي شـنوي

همچو يك بغض درون نفست مي شنوي

خانه اي ساخته ام بهرتو اندر دل خويش

سقف وديوار نهادم همه را با گل خويش

گل اين خانه به اشك دل من گشت عجين

دل ديوانه ما باغم تـــو گشت قـرين

بال پـرواز مــرا هست پريـدن نكنم

به چراگاه  به جـز تـو چريـدن نكنم

بال پـروازمــراهست پريدن به كجا

هركه روي از تـو بگيرد برود سوي فنا

نيك دانيكه مرا مست رخت ساخته اي؟

اسب عشقت به دل خسته  من تاخته اي؟

نيك داني كه دلم گشته گرفتاررخت

به چه منظور دلم گشته خريدار رخت

مـي دهـد جمله اندوخته اندر ره تو

تا ببيند دمـكي چهره نيك ومــه تو

بازكن پنجره را باز كه فـريـادكنـم

دل ديـوانه ز قيد هـوس آزادكنـم

ادامه دارد...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مهر 1386ساعت 23:46  توسط غلامحسن تاکی  | 

هرچه دانی باز دریابی که هیچ                نیستی دروادی پر تاب وپیچ
+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم مهر 1386ساعت 16:48  توسط غلامحسن تاکی  | 

بنام خدا

نگـيرم به دل كينه از يـار خــود           چــرا او خطا كرده در كار خــود

كه من هم خـطا كرده ام بيش وكم             گهي در عمل گه  در افـكار خــود

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 0:9  توسط غلامحسن تاکی  | 

                                                                             بسم الله الرحمن الرحيم                 

 

بوي سـقا   بـــوي زهــرا مي دهد

بوي زهـــرا ،  بــوي مولـامي دهد

بوي مولـا،بوي ختــم الانبيـــاست

بوي پيغمبـر ،همان بــوي خــداست

دست سـقا چون زپيــكـرشدجــدا

در عـــزاگشتنـــد،كـــل ماسـوا

عـرش از اين  غصه  محزون گشته است

قلب مولـايم ،علـــي خون گشته است

مي چكـد خـون از دو چشم  فاطـمه

درعــزاي ساقــــي بــي  واهـمه

آنـكه هـمـچون حـيــدركرار بود

همچو  بابايش علــــي هوشــيار بود

اوكه در جـنـگ آوري همتا  نـداشت

سـر بــفرمان خـــدايي  مي گذاشت

اوكه عـباس دلاور نـام داشــــت

ازشـهادت  شربـتـي درجـــام داشت

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام شهریور 1386ساعت 9:43  توسط غلامحسن تاکی  |